થોબડુ 


મોઢુ જેને લોકો પ્રેમથી ડાચુ કે થોબડુ પણ કહે છે એ પેટ પછીનું એક અદ્ભુત અંગ છે. ગાણિતિક ભાષામાં કહીએ તો આંખ , નાક , કાન  વગેરે સેટ ભેગા થઈને એક યુનિવર્સલ સેટ બનાવે એ સેટ એટલે મોઢુ  ! 

આ ગળાની ઉપર પેલું કંઇક સાડા ચાર કિલોનું ચોંટેલુ છે એ મોઢુ છે કે માથુ એ બાબતે ઘણા મતમતાંતર થયેલ છે પણ ગુગલ બાબા ના જણાવ્યા મુજબ મોઢું ગળા ની ઉપરથી શરૂ થાય છે અને માથુ કપાળની ઉપરથી  ! 

શરીર ના દરેક ભાગની જેમ મોઢા ના ભાગે પણ મોટાભાગના કામ આવ્યા છે. જેમ કે જોવુ , સાંભળવું , ખાવું , પીવું , સુંઘવુ અને હા સૌથી ઇમ્પોર્ટન્ટ કામ- ચડી જવુ !! 

મોઢુ ચડાવવુ ભારતીયો માટે કોઈ મોટી વાત નથી, નાનપણથી જ જોઈતી વસ્તુ ના મળે એટલે મોઢુ ચડાઈ દેવાથી એ નઈ તો એના જેવી વસ્તુ તો મળી જ જાય છે ! 

પુરાણકાળ માં પણ મોઢુ ચડાવવાના અનેક કિસ્સાઓ જોવા મળ્યા છે ! 

સીતાના સ્વયંવર માં જો રાવણનુ મોઢુ ના ચડ્યુ હોત તો કદાચ રામાયણ થાત જ નઈ , કૈકેયી નુ મોઢુ ના ચડ્યુ હોત તો રામ વનવાસ જાત જ નહી ,  દ્રૌપદી ના ટોન્ટ મારવા પર જો દુર્યોધન નુ મોઢુ ના ચડ્યુ હોત તો કદાચ મહાભારત જ ના થાત ! 

૧૯૪૭ માં પણ જો નહેરુ – ઝીણા સાહેબે મોઢુ ના ચડાયુ હોત તો ત્રણ યુધ્ધ ઓછા ભણવાના આવત. આજની તારીખે પણ મોટાભાગના ઝઘડા મોઢુ ચડાવવાના લીધે જ થાય છે ! પણ એટલીસ્ટ એ મોઢુ ચડાવવા માટે એક કારણ તો હોય છે .. 

દુનિયામાં રહેલી ૮.૭ મિલિયન જેટલી અલગ અલગ પ્રજાતિઓ માંથી એક પ્રજાતિ એવી છે જેમને મોઢુ ચડાવવા માટે કોઈ કારણ ની જરૂર નથી પડતી ! જી હાં , એ પ્રજાતિ એટલે સૌની માનીતિ સ્ત્રીઓ ! મોઢુ ચડાવવુ એ લગભગ એમની હોબી બની ગઈ છે. હોબી તો ઠીક પણ એમના માટે રોજીંદી દિનચર્યાનો એક ભાગ એ મોઢુ ચડાવવુ છે . 

– કાન્તા , સાંજે કોઈ પ્લાન છે? 

– 5 થી 6 મારે મોઢુ ચડાવવાનુ છે બાકી ફ્રી છુ. 
હા તો આગળ કીધુ એમ જ, મોઢુ ચડાવવા માટે આ પ્રજાતિ ને કોઈ “ઠોસ” કારણ ની જરૂર નથી હોતી. ઘણીવાર નેઈલ પોલીશ સરખી ના થાય તો પણ એમનું ચડી જાય છે તો ઘણીવાર એમના “બાબુ” એ ખાધું ના હોય તો પણ ચડી જાય છે વળી ક્યારેક વજન ૨.૫ ગ્રામ વધી જાય તો ય ચડી જાય છે. ક્યારેક મારી પોસ્ટ વાંચીને પણ….. 

હા પાછુ મોઢુ કોઈના પર ચડાવી દો તો એ પ્રોબ્લેમ જેને ચડાયુ છે એના પર નહી પણ જેના પર ચડી ગયુ છે એને થાય છે ! (  FUN FACT  :   સલમાન ના ફેન લોકોએ “મોઢુ” શબ્દ ની જગ્યાએ  “ગાડી” વાંચવું. કેસ સોલ્વ ! ) 

હવે આ ચડેલા મોઢાને ઉતારવા માટે ઓકાત અનુસાર કંઈક ગિફ્ટ આપવી પડે છે. ઘણીવાર 2 રૂપિયા ની ચોકલેટ થી કામ પતી જતુ હોય છે ને ઘણીવાર 400 કરોડ માં ય સેટલમેન્ટ નથ થતુ  ( બિચારો રીતીક  ! ) 

દર્શવાણી  :  

મોઢુ ચડાઇને બેસવું અને મોં ફુલાવીને બેસવુ એ બંને વાક્યો વચ્ચે ફક્ત  “ક્યુટનેસ” નો ફરક છે ! 

ગર્લફ્રેન્ડ મોં ફુલાઈને બેસે છે અને બૈરૂ મોં ચડાઇને !!

મેં શાયર તો “છું” 

Luckily ,  આપણે એક એવા દેશમાં રહીએ છીએ જ્યાં એક “અર્ઝ કિયા હૈ” ની પાછળ મિનિમમ ૪ નવરા લોકો તો “ઈર્શાદ ઇર્શાદ” બોલવા વાળા મળી જ રહે  છે..! અહીં કહેવાનો મતલબ એ નથી કે ભારત નવરાઓ નો દેશ છે પણ કહેવાનો અર્થ એ કે આપણા ત્યાં શાયરો ને પ્રોત્સાહન સારુ એવુ મળી રહે છે . હા , ભારત નો દર ચોથો “નવયુવાન” જીમ ની જેમ જ શાયરી પણ કરતો જ હોય છે. દેશમાં એટલા તો ચા ની કિટલી વાળા નહી હોય જેટલા “બેવફા” ની યાદ માં શાયરી કરવા વાળા હોય છે.. એટલે ટુંકમાં ભારત એ શાયરો નો દેશ છે! 
શાયરો ના આમ મૂળ બે ભાગ પડે  

૧. જેમને શાયરી આવડતી હોય છે

દા. ત. 

એ ખર્ચા શું જેમાં બિલ ના હોય 

એ ચર્ચા શું જેમાં દલીલ ના હોય 

            –  દર્શન પંચાલ 

૨. જેમને નથી આવડતી 

દા. ત. ( part 2 ) 

તને નિરખતુ રહેવુ એ મારી ટેવ છે

તુ જ મારા મમરા ને તુ જ મારી સેવ છે 

                 – નામ નથ કહેવાય એવુ

સંસ્થા હજુ સંશયમાં છે કે મહાત્મા અનુ મલિક ને કયા પ્રકારમાં ગોઠવવો. પણ જેમને નથી આવડતી છતા કરે છે એ લોકો પાસે શાયરી કરવાના બે કારણો હોય છે 

૧. કાં તો છોકરી મળતી ના હોય

૨. કાં તો છોકરી ને બીજુ કોક મળી ગયુ હોય 

જોકે પહેલો પ્રકાર ધીમે રહીને બીજા પ્રકારમાં વહેલામોડા તબદીલ થઈ જ જાય છે. 

For example 

  જીના માટે સોડી દીધા મસાલા ને છીકણી 

  એ મારી દિયોર બેવફા નીકળી 

આપણા મનમાં શાયરી એટલે છેલ્લા છેડા મળવા જોઈએ એટલુ જ. ધ્યાન દઈએ તો શાયરી એ અરેન્જ મેરેજ ( indian edition ) જેવી છે , છોકરો છોકરી તેલ લેવા જાય ! છેડા ( કુંડળી ) મળે એટલે જોડે ગોઠવી દેવાના ! એમાં ન જાણે કેટકેટલા ફિઝિક્સ, ગણિત ને વિજ્ઞાન ના નિયમો ના મર્ડર થઈ ગયા છે અને હજી આંકડો વધતો જ જાય છે… 

અને આ રોગ આજકાલ નો નથી કંઈ , 

વર્ષો પહેલા પણ આવી શાયરી ના મર્ડર થતા હતા.. જેમકે , 

સોટી વાગે ચમચમ

વિદ્યા આવે ઝમઝમ

પ્રાસ તો બેસી જાય છે પણ લોજિક જેવુ કંઈ નથી અહીં 

સોટી વાગે ત્યારે “ચમચમ” જેવો એકેય અવાજ સંસ્થાએ જીવનકાળ દરમ્યાન સાંભળ્યો નથી. અને વિદ્યા ને સોટી જોડે તો કંઈ લેવા દેવા જ નથી. આધુનિક વૈજ્ઞાનિકો પણ હજી સંશોધન કરી રહ્યા છે કે આટલા વર્ષો ભણભણ કર્યા કરતા શરદી-તાવની ગોળી ની જેમ ત્રણ ટાઈમ રોજ સોટી ખાઈ લઈએ તો એક જ ઝાટકે પાર આવી જાય . 

અને હા , ભારતમાં વાટકીવ્યહવાર ની જેમ દાદ વ્યવહાર પણ ઘણો પ્રચલિત છે. શાયરી પત્યા પછી “વાહ વાહ” , “ક્યા બાત” , “એક ઔર” જેવા શબ્દો વાતાવરણમાં ભમ્યા કરે છે જેથી આવા “બેફામ” શાયરો ને એક લોલીપોપ ( If you know what I mean ) મળી રહે છે અને માણસ નો દર્દ, દુખ, સુખ, લસણ, ડુંગળી, ચા, નાસ્તો બધો શાયરી માં જ નીકળે છે.. 

એક હતી ભેંસ ને બે એના પાડા

વધારે બહારનું ખાધા પછી થઈ ગયા ઝાડા

 –  anynomous 

 અને હા , અંતે…. 

લખાણ પરથી ખોટુ લાગે તો ના કરતા વેર

એ ના થાય ને મજા આવે તો કરી નાખો શેર ..

દિવાળી ! 

દિવાળી છે ને , દારૂ જેવી છે ! હોય એક જ દિવસ માટે પણ એની અસર થોડા દિવસો સુધી રહે જ. વાંદરાઓ, ગરોળી થી લઇને માણસો ની જેમ જ દિવાળી ની પણ મહદઅંશે ઉત્ક્રાંતિ થઈ છે. સતયુગ માં પરભુ શ્રીરામ એમના ઘેર પાછા આવ્યા તા એટલે દિવાળી કરી હતી અને કળયુગ માં દિવાળી આવે છે એટલે આપણે ઘરની બહાર જતા રહીએ છીએ ! વાર્તા આખી ૧૮૦ ડિગ્રીએ ફરી ચૂકી છે. Anyways , અત્યાર ના સમય માં દિવાળીની ડોમિનોઝ માં થી મંગાયેલા પિત્ઝા ની જેમ જ આતુરતાપૂર્વક રાહ જોવાય છે અને એની સાથે સાથે દિવાળી હોમવર્ક થી લઇને દિવાળી પછી શરૂ થતી પરીક્ષા ના ટાઈમ ટેબલ સુધીની વસ્તુઓ GST ની જેમ આવી જાય છે. “હવે પહેલા જેવી દિવાળી નથી લાગતી”, “આ વખતે માર્કેટ મંદુ છે “જેવા વાક્યો થકી આ દિવાળી નામના તહેવાર નુ આગમન થાય છે ! આ તહેવાર માં ધનતેરસ ના દિવસે અંબાણી, કાળીચૌદસ ના દિવસે એક અતિકાળા વ્યક્તિ અને દિવાળી ના દિવસે નાસા દ્વારા સ્પેશ્યલી રિલિઝ કરાવેલો ફોટો ( જેની નાસા ને ય ખબર હોતી નથી ) જેવી ચીજવસ્તુઓ મોકલવાનો અલગ જ મહિમા જાણવા મળ્યો છે ! દિવાળી પછીનો દિવસ એટલે બેસતું વર્ષ , આ વરસ ક્યાં બેસે છે અને વર્સ માં એક જ વખત બેસે છે જેવા સવાલો મને ઘણીવાર ઉદ્ભવ્યા છે પણ એના જવાબમાં મને મોટેભાગે ગાળો જ પડતી હોવાથી હવે હું એ પુછતો નથી ! બેસતા વર્ષની ઉજવણી રૂપે નવા વર્ષની શુભકામનાઓ અને “હવે નવા વર્ષમાં ઘરે બેસવા આવો” જેવી ભાવવિહીન લાઈનો બોલ્યા બાદ સામે જવાબ માં ” તમે આવો પછી અમે આવીશુ” અને એક જુઠ્ઠુ હાસ્ય સાંભળવા જેવી ફોર્માલિટી પુરી કરીને ફોન મુકી દેવામાં આવે છે ! જો કોઇના ત્યાં ભૂલેચૂકે જતા રહ્યા તો ઘનતેરસ અગાઉ બનાવેલી આઈટમો તમને એક કાચના ટેબલ પર એક ગોળ કે ચોરસ ઘણાબધા ખાના હોય એવા એક ખોખામાં પીરસી , લેજો હોં કહીને તમારુ સ્વાગત કરવામાં આવે છે. એ સિવાય ઘણી જગ્યાએ “શું લેશો ઠંડુ કે ગરમ?” પૂછીને પાણીનો ગ્લાસ ધરબાવી દેવાનો પણ રિવાજ ચાલે છે ! અને હા , જતા જતા એક દસની “કડક” નોટ ઘરના સૌથી નાના બાળકને પોતાને કલાક સુધી સહન કરવા બદલ અપાય છે ! આમ આજકાલની દિવાળી પૂરી થાય છે..! 

છેલ્લે છેલ્લે 

– આવો ને નવા વર્ષમાં ઘરે બેસવા 

– તમારુ ઘર છે કે શૌચાલય !

મોડું ! 

“સવાર સવાર માં વહેલો ઉઠુ તો જીંદગીના લગભગ ૮૦% પ્રોબ્લેમ સોલ્વ થઈ જાય એવુ લગભગ ભારતવર્ષની દરેક માતાઓ નુ માનવુ છે”? આવો એક હડપ્પન સંસ્કૃતિ વખતનો જોક્સ હજીપણ ઘણાખરા વોટ્સ એપ ગૃપ માં અને ફેસબુક પર જોવા મળી રહ્યા છે ! જોક્સ જુનો છે પણ છે વાત મુદ્દાની. જેમ ક્રિકેટ ની ટીમ પહેલી બેટિંગ કર્યા પછી કાયમ માટે ૧૫-૨૦ રન શોર્ટ હોય છે એમજ ગમે એટલા વહેલા ઉઠીએ માતાઓની નજર માં હંમેશા અડધા એક કલાક તો મોડા જ રહેવાના !! 

મોડુ થવુ એ વસ્તી વધારો, પોલ્યુશન, નિરક્ષરતા અને ભારતવર્ષ ના ‘અમુક’ બાવાઓ પછી આવતી એક ગંભીર સમસ્યા છે. માણસજાત એ સૌથી હોંશિયાર સામાજિક પ્રાણીઓની કક્ષામાં આવે છે એટલે એમણે મોડુ કરવા કે થવા માટે એક આવિષ્કાર કર્યો.. આવિષ્કાર એક ટાઈમટેબલ નો..! દરેક કામનુ એક ટાઈમ ટેબલ હોય છે એ નિયત સમય માં એ કામ પુરુ ન થઇ શકે તો એ કામને “મોડુ” ઘોષિત કરી દેવાય છે ! મોડુ થવાથી બસ ટ્રેન ચુકી જવાથી લઈને આખે આખા માણસ મરી જવા સુધીની સમસ્યાઓ થઈ શકે છે

– કેમ લેટ થયો? 

સર બસ મોડી પડી હતી. 

– તે પેલી ને પ્રપોઝ કરી કે નહીં? 

અરે મોડુ થઈ ગયુ બીજાએ એને ઓલરેડી પ્રપોઝ કરી દીધી 

– પેલો પેશન્ટ કેમ મરી ગયો

સર ઈન્જેક્શન આપવામાં મોડુ થઈ ગયુ હતું 

જો શેઅર બજારમાં શેઅર કાઢવામાં મોડુ થાય તો હર્ષદ મહેતા થઈ નરસિંહ મહેતા બની જવાય છે , જો લગ્ન કરવામાં મોડુ થઈ જાય તો બે પેઢી વચ્ચે “જનરેશન” ગેપ આવી જાય છે , સવારે ઉઠવામાં મોડુ થાય તો આખો દિવસ રખડી પડાય છે… 

એમ નથી કે મોડુ થવુ એ ફક્ત આજકાલ નો જ પ્રોબ્લેમ છે.. પુરાતન કાળથી લોકો ડખા કરતા આવ્યા છે..! 

રામાયણ માં  જો લક્ષ્મણ ને પાછા આવતા મોડુ ના થયુ હોત તો રાવણ ની તાકાત છે સીતાજી ને ઉપાડી જાય. મહાભારતમાં પણ ધ્રુતરાષ્ટ ને મોડુ મોડુ સમજાયુ હતું કે ડખા આપણા સન્સ(કાર)  માં જ છે જો વહેલી તકે સમજાઈ ગયું હોત તો મહાભારત થાત ખરી.? 

૧૯૪૭ માં પણ આપણા કશ્મીર ના રાજા હરિસિંહે ભારત જોડે રહેવુ છે એવુ નક્કી કરવામાં મોડુ ના કર્યુ હોત તો અત્યારે પાડોશી ને હઈડ હઇડ ના કરવુ પડત .. 

તો આપણે જોયું એમ જ  , મોડુ થવાથી આર્થિક, સામાજિક, માનસિક, તેમજ વૈશ્વિક સમસ્યાઓ ઉભી થઈ શકે છે

એટલે મોડું  –  ના કરે ના કરને દે ! 

બોલો અંબે માતની જય..

રવિવાર ની સવાર 

માણસને એનુ એલાર્મ નહિ પણ એની જવાબદારીઓ જગાડે છે..! રોજ સવાર પડે ને માણસ ભાગવા લાગે છે કામની પાછળ, પૈસાની પાછળ…!આ ભાગદોડ ભરી જીંદગી માં એક દિવસ આપણા આરામ માટે ફાળવવામાં આવ્યો છે  જેને પ્રેમથી લોકો “રવિવાર” કહે છે ! શિવજી ને સોમવાર , ગણપતિ ને મંગળવાર , હનુમાનજી ને શનિવાર અને માણસજાત ને રવિવાર અતિપ્રિય હોય છે.. પણ જેમ તમે જાણો જ છો કે આ એમના પ્રિય દિવસે જ એમને નવરાશ નથી હોતી..! સોમવારે શિવજી , મંગળવારે ગણપતિ અને રવિવારે માણસો “લોકો” ના કામ માં અટવાઈ જાય છે..!  
      મોટાભાગના કિસ્સાઓમાં શનિવારનુ છેલ્લુ કામ રવિવાર ના એલાર્મ બંધ કરવાનુ હોય છે જેથી માણસ એક દિવસ શાંતિથી સૂઈ શકે પણ ભારત જેવા દેશમાં એક કુદરતી એલાર્મ ની સગવડ કરી આપવામાં આવી હોય છે જેને લોકો “મમ્મી” ( પરણિત વ્યક્તિઓ “પત્ની” વાંચે ) તરીકે પણ ઓળખે છે..!  ૯ વાગ્યા એવુ કહીને ૭ વાગે ઉઠાડી દેવાની કળા બીજા કોઈ દેશમાં જોવા મળતી નથી . તકલીફ એ નથી કે એ વહેલા ઉઠાડી દે છે, તકલીફ એ છે કે વહેલા ઉઠીને આપણને કોઈ કામ જ નથી હોતુ ! ચલો સપોઝ કરી લો કે રવિવારે સવાર સવાર માં ૭ વાગે ઉઠી ગયા , બાકીના ક્રિયાકર્મ કરીને પણ તમે ૮ વાગ્યા સુધી નવરા થઈ ગયા. પણ પછી શું?  ટાઈમ કેમનો પાસ કરવો.. Working day હોય તો તમે ઉપડી જાઓ કામ કરવા પણ રવિવારે શું.. છાપા માં આવતી બેસણાની જાહેર ખબર જોઈ ત્યા જઈ આવો તો ય અડધો કલાક થી વધારે ના થાય અને આમ પણ તમારા ટાઈમપાસ માટે બેસણા રાખવા જેવા કામ કરવા યોગ્ય ના કહેવાય..! બવ નવરા હોવ તો ઘરના કામ માં મદદ કરી શકો.. અને હા , આ ભારતીય નારીઓ ની સૌથી ખરાબ ટેવ છે, રવિવારે ઘર સાફ કરવાની ! ખબર નઈ કેમ પણ એમને રવિવાર જ મળે આ બધુ કરવા માટે… આ તો ઠીક છે મુમતાઝ મરી પછી તાજમહાલ બનાવાયો નહીતો દર રવિવારે તાજમહાલ ની સાફ સફાઈ કરવા કેટલા માણસો રાખવા પડત ને એમના પગાર મા જ મુઘલ સલ્તનત પૂરી થઈ જાત..! 

ટુંકમાં જો નવરા રહ્યા તો કાચબા ની ગતિથી અને ઘરવાળી ના હાથે ચડી ગયા તો વીજળીવેગે રવિવાર પૂરો તો થઈ જ જાય છે !

દર્શવાણી  :   અઠવાડિયા માં બે રવિવાર તો હોવા જ જોઈએ.. એકમાં તમે મહેમાન ના ઘરે જાઓ ને બીજામાં મહેમાન તમારા ઘરે આવે.. આ તો શું , સરભર થઈ જાય ને..! 

તુ રહેવા જ દે.. 


મને મારા ઘણા મિત્રો એ ના પાડી , કે દર્શિલ્યા રહેવા દે… આ ગરબા કરવાનુ તારુ કામ નય. એમાં પાછા મારા ઘરના સભ્યો સોનામાં સુગંધ ભળે એમ એ વાત માં એમની વાત ભેળવી દીધી કે આ કરવા કંઈક જાય છે ને નાલાયક કરીને કંઈક આવે છે… તુ રેહવા જ દે જે ! આમાં મૂળ મારી છાપ જરા ઘરમાં એવી કે આ માણસ નુકશાન સિવાય બીજું કંઈક નવુ ના કરે ! એક દિવસ મમ્મીએ ઘડિયાળ લટકાવવા માટે દિવાલમાં એક ખીલ્લી પરોવવાનુ કીધેલુ , પણ આજકાલ ના બાંધકામ તો તમને ખબર જ છે..! બધુ રમણ-ભમણ થઈ ગયુ ! આ સિવાય એક વાર ટ્યુબલાઈટ પરથી ગરોળી હટાવવાનુ કામ મને સોંપવામાં આવ્યુ..! મારી અંદર નો ભાલાવીર જાગી ઉઠ્યો અને જેમ ભાલાફેંકમાં ખેલાડી ચોક્કસ એંગલ લઈને ભાલો ફેંકે એમ આપણે પણ છુટ્ટુ સ્ટમ્પલુ ગરોળી ને તાક્યુ , પણ આ ગરોળી ખસી ગઈ એમાં મારો શું વાંક ! મને થોડી ખબર કે ટ્યુબલાઈટ આટલી નાજુક હશે.. નવી ટ્યુબલાઈટ નો ખર્ચો તો થયો જ પણ સાથે સાથે નવી આયોડેક્શ પણ લાવવી પડી..!! આ સિવાય ટીવી ના રિમોટ , દિવાલ પર લગાવેલ લટકણીયા  , દિવાલ ના પોપડાઓ અને મોબાઈલ ના ટુટેલા કવર નો ખર્ચા નો યશ મને પોતાને જ જાય છે…!!

 હવે આવા આવા કારનામા કર્યા હોય ને નવુ કંઈક ગતકડું લઈને આપણે આવીએ તો જનતા વિરોધ કરે એ સ્વાભાવિક છે ! પણ મારો નિર્ણય પાક્કો હતો , આપણે ગોળગોળ ફરતા ફરતા તાળીઓ પાડતા શીખવું એટલે શીખવું  ! આ બધુ નક્કી તો કર્યુ  પણ હવે કરવું શું ? શીખવું કેમનુ..! જુઓ આવુ તાલ સાથે તાળીઓ પાડવા માટે “ક્લાસ” કરવાનુ મારા સ્વભાવમાં જ નથી ! અને ચલો ધારી લો , મેં નક્કી કર્યુ કે ક્લાસ કરવા છે તો પણ “અબ્બા નહી માનેંગે”  થી જ વાત અટકી જાય ! એટલે આપણે સહારો લીધો આપણા “ભાઈ”બંધો નો.. આ સિચ્યુએશન એટલે ” ઉજ્જડ ગામ માં એરંડા પ્રધાન “અને” ગરજે ગધેડાને બાપ બનાવવો પડે “જેવી બે કહેવાતો નો સંગમ હતો..! કારણ કે એમના સિવાય બીજુ કોઈ મને શીખવાડે એવુ નહતુ ને એમને ય કંઈ ઠીક ઠીક જ ગરબા આવડતા હતા..! 

નવરાત્રી બસ ઝાંપે આવીને ઉભી હતી ત્યારે મારુ ” ટ્યુશન ” ચાલુ થયુ  , સૌથી પહેલું LESSON એ હતું કે તાળી ત્યારે જ પાડવી જ્યારે તારી આગળ વાળો પાડે , હવે આપણો જીવ સ્વમાની ! કોક કરે ને મારે એના પર આધારિત થોડી રહેવાય આઝાદી ના ૭૧ વર્ષ પછી પણ મારે તાળીઓ પાડવા માટે આગળ વાળા પર આધારિત રહેવાનુ  ! ના , હું નહતો જ માનતો પણ મારા મિત્રો એ મને ૪ દિવસમાં “આસાની” થઈ મનાવી લીધો . જેમતેમ કરી હું ગોળ ફરતા, આગળ વધતા, તાળી પાડતા ને આ ત્રણેય વસ્તુ એક જ સમયે કરતા શીખ્યો ખરી ! અને છેલ્લે વારો આયો રાસ નો..!!! એમાં થયુ એવુ કે મને નહોતી ખબર , કે દાંડિયો માથામાં આટલો બધો વાગે અને મારુ નિશાન તો આગળ ગરોળી વાળી વાત માં જોયુ  જ હશે, એણે દાંડિયો ખસેડી લીધો એમાં હું શું કરું.. જોકે ચિંતાની કોઈ વાત નથી , ચાર ટાંકા અને થોડી મલમપટ્ટી બાદ એ સાજો સારો થઈ ગયો હતો.. અને ત્યાં જ આખો પોગરામ પડતો મૂકાયો હતો. 

આજે ફરી વર્ષ પછી એ જ સમય આવી પહોંચ્યો છે જ્યાં મારે ફરી નવેસરથી ગરબા નો એકડો ઘૂંટવો છે , પણ મિત્રો કે છે .. દર્શિલ્યા , તુ રહેવા જ દે..! 

દર્શવાણી  :  આપણે ગુજરાતીઓ ગરબા કરવા નવરાત્રિ પર કોઈ ખાસ આધાર નથી રાખતા , ગણપતિ વિસર્જન ને લગ્ન વગેરેમાં પણ કરી જ નાખીએ છીએ ! 

મુઝિક 


મુઝિક એટલે સંગીત ને સંગીત એટલે માણસો ના વિચારો નો એક દર્પણ ! આપણા ત્યાં સંગીત એ ક્રિકેટ જેવુ છે…! માણસને આવડે કે ના આવડે , એમાં રસ તો બધા ને હોય હોય ને હોય જ , અને કેમ ના હોય આપણે એવા દેશમાં રહીએ છીએ જ્યાં લગભગ દરેકે દરેક સિચ્યુએશન માટે ઓછામાં ઓછુ એક ગીત તો હોય જ છે ! 

એક રીતે જોવા જઈએ તો આપણે સંગીત થી ઘેરાયેલા છીએ… શરણાઈ ના પેંપેંપેંપેં થી લઇને કોઈ ઊંચાઈ થઈ સ્ટીલ નો ડબો પડે ને જે ટંંંંં અવાજ આવે  એ સંગીત જ છે.. અને  “ગણપતિ આયો બાપા” થી લઈને Despasito સુધીના બધા ગીતો પણ સંગીત જ છે ! 

લોકનઝરે જોવા જઈએ તો સંગીત કે ગીત ના બે મુખ્ય ફાંટા પડે છે ! એક ઈમ્પ્રેસિવ અને બીજુ એક્સ્પ્રેસીવ. શાંત ચિત્તે કોઇને ખુશ કરવા હોય તો ઈમ્પ્રેસિવ સંગીત નો સહારો લઈ શકાય. એમાં બધા વાજીંત્રો આવી જાય , પણ એમાં તમે તમારી ભાવનાઓ નુ વર્ણન ના કરી શકો ! તમે લૂઝમોશન ના શિકાર બન્યા હોવ તો એનુ દર્દ તમે વાંસળી ના સૂર રેલાવી કે ” સારે ગામા” વાળા રાગ(ડા)  તાણી ને ના દર્શાવી શકો.. એના માટે તમારે ” યૂં હી પહેલુ મેં બૈઠે રહો.. આજ જાને કી જીદ ના કરો ” જ ગાવું પડે ! અને હા , ગેસનો બાટલો થઈ રહ્યો  હોય ને ગીઝર બગડ્યુ હોય ત્યારે મહાપરાણે નહાતી વેળા  “ઠંડે ઠંડે પાનીસે નહાના ચાહિયે” ગાવું એ પણ એક્સપ્રેસીવ સંગીત જ કેવાય ! 

આ બે પ્રકારો વચ્ચે કોઈ જાતની કોમ્પિટિશન જ નથી..! શાસ્ત્રીય સંગીત માં ભારોભાર મંદી છે અને પેલી બાજુ એટલી બધી તેજી છે કે કોઈ (સબળા) નારી સેલ્ફો લે અને કંઈક બખાળો કરે તો એવાય ગીતો “બ્લોકબસ્ટર” થઈ જાય છે  !!! 

હા, આગળ કીધું એમ આપણી પાસે બવ બધો સ્ટોક પડ્યો છે સંગીત ના નામે..! બધી જ સિચ્યુએશન માટે કંઈક ને કંઈક ગીત છે જ.. અને ઉંમર ની સાથે સાથે લોકો નો સંગીત નો ટેસ્ટ પણ બદલાતો રહે છે..! 

પહેલા તો તમને “રાધે રાધે” સિવાય કંઈ ગમતું જ નથી હોતુ.. પછી તમને ઢીંચાક ઢીંચાક વાળા ગીતો ગમવા લાગે છે.. પછી તમે પ્રેમ માં ભમ થાવ છો એટલે તમને અરિજીત સિંધ  ( Love version ) ગમવા લાગે છે.. પછી તમારો એ જ પ્રેમ માં ફિયાસ્કો થઈ જાય એટલે તમને અરિજીત સિંધ  ( Sad version )  ગમે છે અને છેલ્લે ભક્તિ સંગીત પણ કોઈક કોઈક ને ગમી જાય છે ! (ત્યારે બીજા કોઈ ની ચોઈસ નથી હોતી ને..! ) 
દર્શવાણી  :   ગીતો નો ઉપયોગ પણ પૈસા ની જેમ જ સમજદારી પૂર્વક અને જ્યાં થતો હોય ત્યાં જ કરવો જોઈએ…! પછી ડાયરામાં “Shape of you” અને ગણપતિ પંડાલ માં “જુમ્મા ચુમ્મા દે દે” જેવા ગીતો ના વગાડાય  ! 

મહાન દેશની મહાન આ વાત છે… 

મહાન દેશની, મહાન આ વાત છે,

ક્યાંક દેશ વિકાસમાં, તો ક્યાંક પછાત છે !
જ્યાંની વલ્લભી, તક્ષશિલા વિશ્વભરમાં વખણાય છે,

અને આજની એજ્યુકેશન સિસ્ટમમાં માત્ર ‘ભાર’ લદાય છે !

એવા એક મહાન દેશની આ વાત છે…
જ્યાં હિન્દુ-મુસ્લિમના,ઇદ-દિવાળી જોડે મળી ઉજવાય છે,

પણ જાતિવાદની રાજનીતિ કરી, બંનેને લડાવી મરાય છે !

એવા એક મહાન દેશની આ વાત છે…
જ્યાં કોમી એકતાની માત્ર વાતો જ થાય છે,

બાકી ‘મોટા લોકોને’ તો અઝાન પણ નડી જાય છે !

એવા એક મહાન દેશની આ વાત છે…
જ્યાં ચૂંટણી પ્રચાર વખતે પ્રાથમિક જરૂરિયાત ના વાયદા થાય છે,

પણ સમય જતાં, થાળીમાંથી દાળ-ટામેટાં પણ ગાયબ થાય છે !

એવા એક મહાન દેશની આ વાત છે…
અહીંનો યુવક પૈસા ની ભૂખે વિદેશ ભણી જાય છે,

કારણકે અહીં હજુ આરક્ષણ-આરક્ષણ ગવાય છે !

એવા એક મહાન દેશની આ વાત છે…
જ્યાં સરકારી નોકરીને ‘શાંતિની જીંદગી’ તરીકે જોવાય છે,

કારણકે પછી જ તો ટેબલ નીચેથી ‘ખોખા’ લેવાય છે !

એવા એક મહાન દેશની આ વાત છે…
જ્યાંનું યુવાધન દુનિયા આખીને આંખે ચડીને દેખાય છે,

પણ અહીંના બેકાર ઇજનેરો દ્વારા તલાટીના ફોર્મ ભરાય છે !

એવા એક મહાન દેશની આ વાત છે…
દુનિયા આખી જ્યાંની લોકશાહીના ગુણગાન ગાય છે,

પણ એમને શું ખબર, અહીં કેવાક ‘ગતકડા’ થાય છે !

એવા એક મહાન દેશની આ વાત છે…
જ્યાંની સરકાર સ્ત્રી-સશક્તિકરણ ના ગીતો ગાય છે,

પણ છાપા તો ભ્રૂણહત્યા, બળાત્કારથી જ ઉભરાય છે !

એવા એક મહાન દેશની આ વાત છે…
જ્યાંની સર્જીકલ સ્ટ્રાઈકની દુનિયાભરમાં વાતો થાય છે,

પણ અહીં ઘૂસણખોરી, આતંકવાદ ની માત્ર ‘કડી નિંદા’ જ થાય છે !

એવા એક મહાન દેશની આ વાત છે…
જ્યાં સોશિયલ મીડિયાને વિશાળ ફલક કહેવાય છે,

અને એની પર જ IB, IT ની વૉચ રખાય છે !

એવા એક મહાન દેશની આ વાત છે…
આપણને ‘ઇન્ડિયા’ અને ‘ભારત’ વચ્ચેનો જ ભેદ ક્યાં સમજાય છે,

એમાં ‘હિન્દુસ્તાન’ તો સાવ નેવે જ મુકાઈ જાય છે !

એવા એક મહાન દેશની આ વાત છે…
હા, કહેતાં તો મને પણ દુઃખ થાય છે…

પણ અહીં મારા જ મહાન ભારત દેશની વાત થાય છે !

બેટી બચાવો 

​હા તો મુદ્દો છે બેટીઓ ને બચાવવાનો..આ કોઈ સજેશન નથી,આ જરૂરિયાત છે ! છુટકો જ નથી બેટીઓ બચાવ્યા સિવાય ! સ્ત્રી-પુરુષ નો રેશિયો જે રીતે છે એ રીતે બેટીઓ બચાવવી જ પડશે. નહી તો લગન કોની જોડે કરશો??  રીચાર્જ કોનુ કરાવશો?? છોકરાઓ નો વિચાર કરો યાર કોઈ.. સારુ લાગશે કે તમારો છોકરો કોઈ ફેક અકાઉન્ટ જોડે લગન કરી રહ્યો છે.. ચલો એતો ગમે એમ દિલ પર પત્થર રાખી ને સ્વીકારી લઈએ તો પણ કંકોત્રી માં શું લખાવશો??  અખંડ સૌભાગ્યવતી કરીને તમારા બાબા નુ નામ લખશો કે સામે વાળી પાર્ટીનુ? એટલે જ કહુ છુ.. બેટી બચાવો..!!  પણ જેન્ડર ઈક્વાલીટી માં માનનારા લોકો નુ માનીએ તો બેટાઓ ની પણ વાત કરવી પડે… હા તો આપણા ત્યાં પાછુ બેટીઓ ને જ બચાવવાની વાત થાય છે.. બેટાઓ ને નહી  ! પછી એમ ના થાય કે સેવ ટાઈગર સેવ ટાઈગર કરવામાં ને કરવામાં વાંદરા નામશેષ ના થઈ જાય. એટલે મારો અહીં છોકરીઓ ને ટાઈગર અને છોકરાઓને વાંદરા જોડે સરખાવવા નો હેતુ ફક્ત ઉદાહરણ આપવા પુરતો જ છે.. વાંદરી જેવી છોકરીઓ અને વાધ જેવા છોકરાઓ મને મારવા ના આવે એવી એક વિનંતી છે. મુદ્દા પર પાછા આવીએ તો બેટીઓ બચાવવાથી સૌથી મોટો ગેરફાયદો બેટાઓને છે..! જુઓ સમજાવુ  , અત્યારે જે રીતે બેટીઓ ઓછી ને બેટાઓ વધારે છે તો એક બેટી બે-ત્રણ બેટાઓ જોડે ” હાફ-હાફ” ગર્લફ્રેન્ડ બનેલી જોવા મળે છે. હવે ફાયદો એ કે એ બેટી કે ખાનેકા ખિલાને કા પિક્ચર દિખાને કા 9 સે 12 ડિસ્કો મેં નચાનેકા પૈસા તો લગતા હૈ ના બોસ…! આ ખર્ચો પેલા 2-3 બેટાઓ વચ્ચે ડિવાઈડ થય જાય છે. હવે જો આવુ ના થાય તો… જસ્ટ ઈમેજીન આનુ એકદમ ઊંધુ થાય તો..! ( એક છોકરો 2-3 છોકરીઓ નો હાફ બોયફ્રેન્ડ હોય. અહીં ઉલ્લેખનીય છે કે ખર્ચો તો છોકરાએ જ કાઢવાનો હોય છે… ત્યાં કંઈ ઉલટુ ના થાય લ્યા ) એક છોકરાને માથે 2-3 છોકરીઓ ના ખર્ચા…! બિચારા ની જીંદગી નુ તો “એન્જીનિયરીંગ” થય જાય…! અને  હા , બેટીઓ બચાવવી જ પડે. કારણ કે બેટીઓ જાય તો એની સાથે  “નખરા” ,  “એટીટ્યુડ” , “બેવકુફી”  જેવી વસ્તુઓ પણ નામશેષ થઈ જાય. વળી એક સર્વે માં એવુ પણ જાણવા મળ્યુ છે કે 60% ઘરના ઝઘડા અને 80% રોડ પર એક્સિડેન્ટ બેટીઓ ના લીધે જ થાય છે. હવે બેટીઓ જ ના હોય તો વકીલ અને દાક્તરો તો ભુખે મરે. એ લોકો કમાસે નહી તો ટેક્સ કોણ ભરશે ?  ટેક્સ નહી ભરાય તો દેશ આગળ ક્યાંથી વધશે.. બીજુ, કે બેટીઓ બેટાઓ જોડે જે ખર્ચા કરાવે છે એમાં પણ 20%જેવો ટેક્સ લાગે છે એટલે એક એ રીતે પણ બેટીઓ દેશના વિકાસ માં બેટાઓ ના પાકીટ માંથી પોતાનો અમુલ્ય ફાળો અપાવે છે…! આમ, બધુ હળીમળીને બેટી બચાવવી એ એક રાષ્ટ્રીય અભિયાન જ છે…! તો મિત્રો , બચાવજો હોં.

દર્શવાણી  :   બસ, મને મારવા ના આવતા…. મજાક ને મજાક ની રીતે લો…!